4.1. Энэ хуульд хэрэглэсэн дараах нэр томъёог дор дурдсан утгаар ойлгоно:
4.1.1. “Ахмад настан” гэж Ахмад настны тухай хуулийн 3 дугаар зүйлд заасан хүнийг;
4.1.2. “Хөгжлийн бэрхшээлтэй хүн” гэж Хөгжлийн бэрхшээлтэй хүний эрхийн тухай хуулийн 4.1.1-д заасан хүнийг;
4.1.3. “Асрах үйлчилгээ” гэж асаргаа шаардлагатай байгаа хүнд үзүүлэх орон байр, хоол хүнс, хувцас, соёл, ахуй, сувилах, биемахбодь, нийгэм, сэтгэл зүй болон тэдний амьдралын хэвийн нөхцлийг бүрдүүлэх зорилготой дэмжлэг, үйлчилгээг хэлнэ.
4.1.4. “Асруулагч хүн” гэж өндөр наслалт, хөгжлийн бэрхшээл, архаг болон даамжирсан өвчлөл, сэтгэл–танин мэдэхүйн хомсдол, гамшиг, осол болон бусад шалтгаанаар өдөр тутмын амьдралын үйлдлийг бие даан гүйцэтгэх боломжгүй, урт, богино хугацааны асаргаа, нөхөн сэргээх, хүмүүнлэгийн оролцоо шаардлагатай хүн, эсвэл өөрөө болон хууль ёсны төлөөлөгч нь асрах үйлчилгээ авахаар хүсэлт гаргасан хүнийг ойлгоно.
4.1.5. “Үйлчилгээ үзүүлэгч байгууллага” гэж тусгай зөвшөөрлийн үндсэн дээр асрах үйлчилгээний төрөл, ангиллын дагуу стандарт, хүний нөөц, тоног төхөөрөмжийг хангасан, асрах үйлчилгээ үзүүлж буй байгууллагыг хэлнэ.
4.1.6. “Асаргааны мэргэжилтэн” гэж асрах, нөхөн сэргээх, хүмүүнлэг оролцооны үйлчилгээ үзүүлэх чиглэлээр мэргэжлийн сургалтанд хамрагдсан, стандарт, ёс зүйн шаардлагыг хангасан ажилтныг хэлнэ.
4.1.7. “Асаргааны хувилбарт үйлчилгээ” гэж асруулагч хүний эрэлт хэрэгцээ, нөхцөл байдалд үндэслэн төрөлжсөн асрамжийн газарт, гэрт нь, асралт гэр бүлд, өдрөөр, цагаар, түр, урт хугацаагаар, байнга асрах үйлчилгээг төлбөртэй, төлбөрийн хөнгөлөлттэй, төлбөргүй нөхцлөөр үзүүлэх үйл ажиллагааг хэлнэ.
4.1.8. “Ахуйн өдөр тутмын асаргаа” гэж архаг өвчнөөс, өндөр наслалт, хөгжлийн бэрхшээлээс болон бусад шалтгааны улмаас өдөр тутмын амьдралын үйлдлийг өөрөө гүйцэтгэх боломжгүй болсон хүнд өдөр тутмын амьдрал, ахуй, бие махбод, сэтгэл зүй, орон байр, хоол тэжээл, хөдөлгөөн, орчны дэмжлэгийг цогцоор нь үзүүлэх үйлчилгээг хэлнэ.
4.1.9. “Нөхөн сэргээх асрах үйлчилгээ” гэж өндөр наслалт болон өвчний улмаас амьдралын чанар, биеийн хөдөлгөөн, танин мэдэхүй, сэтгэл зүйн дутлыг засах, сайжруулах зорилгоор асарч сувилах, хэрэгцээ-шаардлагатай эм, эмнэлгийн болон сэргээн засах үйлчилгээг цогцоор нь үзүүлэх үйлчилгээг хэлнэ.
4.1.10. “Хүний эрх ба нийгмийн оролцооны дэмжлэг” гэж асарч үйлчлүүлэгчийн нэр төр, эрх, өмч, санхүүгийн аюулгүй байдлыг хамгаалах, нийгмийн харилцаа, соёл, мэдээллийн хүртээмж, оролцоо, хүчирхийллээс урьдчилан сэргийлэх болон хохирол арилгах үйлчилгээний цогц арга хэмжээг багтаана.
4.1.11. “Түр асаргаа” гэж асарч буй гэр бүл, асран хамгаалагчид нь амсхийх хугацаа олгох, түр хугацаанд мэргэжлийн орчинд асаргаа үзүүлэх үйлчилгээг хэлнэ.
4.1.12. “Өдөр өнжүүлэх асаргаа” гэж ахмад настан, хөгжлийн бэрхшээлтэй болон архаг өвчтэй хүнд өдөр тутмын хяналт, хоол тэжээл, хөдөлгөөний дэмжлэг, нийгмийн оролцоог хангах зорилготой, оройн унтлагад байршуулахгүй үйлчилгээг ойлгоно.
4.1.13. “Хувилбарт асрах үйлчилгээний төв” гэж ахуйн асаргаа, урт хугацааны нөхөн сэргээх дэмжлэг болон хүмүүнлэг оролцооны үйлчилгээг тасралтгүй, түр, өдрөөр болон цагаар, хөдөлгөөнт хэлбэрээр үзүүлэх зорилгоор энэ хуульд заасан нөхцөл, шаардлагыг хангаж байгуулагдсан, тодорхой байгууламж бүхий төвийг хэлнэ.
4.1.14. “Эрсдэлийн үнэлгээ” гэж асруулагч хүний бие махбод, сэтгэл зүй, санхүү, эрхийн эрсдэлийг тодорхойлж, анхаарал, тусламжийн түвшинг тогтоох үнэлгээг хэлнэ.